Videobellen met iemand met cognitieve achteruitgang heeft een belangrijke, hoofdzakelijk sociale en emotionele functie, aangevuld met praktische voordelen voor de zorg. Het dient als een cruciaal hulpmiddel om de verbinding tussen uw dierbare en de naasten te behouden, zelfs wanneer fysiek bezoek niet mogelijk is. Het zien van het gezicht, de glimlach en de non-verbale communicatie van een geliefde kan een grotere geruststelling geven en de herkenning stimuleren dan alleen een telefoongesprek.
Het biedt een manier om de sociale interactie en stimulatie te verhogen, wat helpt bij het tegengaan van eenzame gevoelens en apathie.
Familieleden die ver weg wonen, kunnen toch “aanwezig” zijn bij alledaagse momenten (bv. de maaltijd, een activiteit), wat zowel uw dierbare als de familie een goed gevoel geeft. Het zien van een bekend gezicht kan herinneringen oproepen. Familiefoto’s of voorwerpen uit de omgeving van de beller kunnen getoond worden om het gesprek te ondersteunen. Het helpt uw dierbare om zijn of haar communicatieve vaardigheden te blijven gebruiken.
Voor de mantelzorgers en familieleden die niet dagelijks langs kunnen komen, biedt videobellen geruststelling en inzicht. Familieleden kunnen snel en visueel inschatten hoe uw dierbare eraan toe is (de gemoedstoestand, de omgeving, of de persoon er verzorgd uitziet), wat meer informatie geeft dan een gewoon telefoongesprek.
1. Bel op vaste, herkenbare tijden. Routine biedt rust en helpt bij het leren herkennen van de activiteit.
2. Houd de gesprekken kort (vaak niet langer dan 10-15 minuten) en focus op één of twee onderwerpen om overprikkeling te voorkomen.
Een videogesprek kan met de afstandsbediening gestart worden. Uw dierbare hoeft hier niets voor te doen. Zonder additionele kosten kunnen onbeperkt videogesprekken gevoerd worden.
De afstandsbediening beschikt bovendien over speciale functies om tijdens een videogesprek uw dierbare te kunnen assisteren bij het aankleden of het innemen van medicijnen.
